กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 ปิ่นเงิน
ชายผู้นั้นเอามือไพล่หลัง ก้าวเข้ามาอย่างช้า ๆ รองเท้าบูทสีดำเหยียบลงบนทางเดินเล็ก ๆ เกิดเสียงสวบสวบ ลมอ่อนที่ปะปนกลิ่นฝาดของยอดหลิวพัดผ่านมาจากด้านหลัง ปลุกให้ผมยาวดำขลับของเขาปลิวไสว กลิ่นดอกไม้เข้มข้นที่อบอวลอยู่ทั่วสวนซึ่งปนกับกลิ่นเครื่องสำอางก็พลันถูกพัดกระจายหายไปในบัดดล และใบหน้าอันเย็นเยียบดุจหยกของเขาก็ค่อย ๆ ปรากฏชัดขึ้น
ผู้คนทั้งหลายล้วนกล่าวว่า ชายหนุ่มผู้นี้รูปงามล้ำเลิศ หาที่เปรียบมิได้ ไม่มีใครอื่นจะเสมอเหมือนได้
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่ตั้งตัวได้ก่อน ตะโกนเสียงดังว่า “คำนับท่านซื่อจื่อ!”