เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 ใส่ความขโมยปิ่น
ตวนหยางจวิ้นจู่ในฐานะผู้มีศักดิ์สูงกว่า ยามข่มขวัญผู้ใด ย่อมมีบารมีเย่อหยิ่งที่กดผู้อื่นให้อยู่ในกำมือเป็นธรรมชาติ
สวี่ซิ่วชุนไม่ค่อยรู้จักดูสีหน้าคน แต่ยังพอรู้ว่าใครน่าเกรงขาม จึงหุบปาก ก้มหน้า จ้องจวิ้นจู่ด้วยความไม่ยินยอม
เฉาอวิ๋นหัวเราะกิ๊กกั๊กดั่งเสียงกระดิ่ง “จวิ้นจู่ ในเมื่อคุณหนูสามเซี่ยแพ้แล้ว ก็สมควรที่นางจะต้องเป็นเป้าให้ยิงแล้ว!”
“ใช่ ๆ ๆ รีบสิ เอาผลไม้วางบนหัวนาง!”
คุณหนูรองเฉา เฉาหม่าน เอื้อมมือไปหยิบลูกบี้ปาลูกเล็ก ๆ จากจานผลไม้ สวี่ซิ่วชุนย่อมไม่ยอม แกว่งแขนเสื้อปัดป้องวุ่นวาย กรีดร้องโหยหวน “ข้าไม่เอา! ไม่เอา! พวกเจ้าไปให้พ้น! อย่าเข้ามา!”
แต่จะยอมให้นางได้อย่างไร คุณหนูสี่ห้าคนที่กำลังสนุกเข้ามาจับแขนขานางไว้ซ้ายขวา พลางส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวบอกให้เฉาหม่านวางลูกบี้ปาลงบนผมของนาง
“จวิ้นจู่ เริ่มได้เลยพ่ะย่ะค่ะ! พวกหม่อมฉันจะช่วยกดตัวนางไว้เอง!”