กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 ตัวตลกกลางงานเลี้ยง
ยามนี้สตรีที่ยังไม่ออกเรือนนิยมห่มชุดหรูฉวินตัวยาวและหลวม เพียงคล้องผ้าแพรพาดแขนก็งดงามดุจนางฟ้า เรือนกายอ่อนช้อยน่ามอง
แต่คนที่มาเยือนผู้นี้ สีเหลืองอ่อนดอกซากุระประดับแดงทับทิมก็แล้วไป ยังซ้อนเสื้อผ้าซีดสีน้ำเงินไพลินอีกชั้นพร้อมสายสะพายสีชมพูอมส้ม เดินไปก็เอามือดึงชายกระโปรงที่เลื่อนหลุดลงมา เหงื่อชุ่มทั้งตัว เครื่องสำอางบนหน้าละเลอะจนเหมือนจานผสมสี
ตวนหยางจวิ้นจู่หลุดขำออกมาเสียงหนึ่ง พวกคุณหนูคนอื่นก็หัวเราะคิกคักตามกันไป
“โอ๊ยตาย! เมื่อครู่ข้าเห็นนางอยู่หน้าประตู ยังนึกว่าเป็นคนบ้าเสียอีก!”
“นางกลัวคนอื่นมองไม่ออกหรือว่ากล่องเครื่องประดับของนางมีอะไรบ้าง?”
“เหวินกั๋วกงไปหาอะไรที่ไหนมากันนะ... นางเป็นลูกแท้ ๆ จริงหรือ?”