บทที่ 172

บทที่ 172

สิ้นเสียงคำพูด โถงประชุมสภาก็เกิดเสียงเชียร์ดังกระหึ่มขึ้นมารอบหนึ่ง

ใบหน้าของทุกคนต่างเปี่ยมไปด้วยความปีติยินดี

จิ้นอี้กวาดสายตาเหลือบมองเงาร่างของชายหนุ่มที่เลือนหายไปในหน้าจอ ก่อนจะเอ่ยพูดคุยสองสามคำแล้วจึงสั่งเลิกประชุม

การจู่โจมของอสูรมังกรมืดในครั้งนี้กะทันหันเกินไป หากไม่ใช่เพราะลู่เหิงใช้กำลังคนเพียงผู้เดียวพลิกสถานการณ์กลับมาได้ เกรงว่าหากมัวแต่รอทัพหนุนจากจักรวรรดิเดินทางมาถึง ดาวมู่หลานคงได้กลายเป็นดาวร้างไปนานแล้ว

ยังไม่พอ ยังไม่พอจริงๆ

หากไม่มีลู่เหิง ดาวมู่หลานก็ไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญกับความพินาศย่อยยับรูปแบบใดบ้าง

ท้ายที่สุดแล้ว ทางด้านการทหารก็ยังอ่อนแอจนเกินไป

แม้ว่าตลอดปีเศษที่ผ่านมาลู่เหิงจะช่วยฝึกฝนกำลังคนขึ้นมาไม่น้อย แต่เทคโนโลยีขั้นสูงทางการทหารยังคงย่ำแย่เกินไป ดาวเกษตรกรรมมักจะอ่อนด้อยในด้านนี้เสมอ