กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 171
ทว่าบรรยากาศกลับอัดแน่นไปด้วยความตึงเครียดและแข็งค้าง ราวกับมีก้อนหินยักษ์ถ่วงทับอยู่บนหัวของทุกคน หนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก
จิ้นอี้กวาดสายตามองทุกคนด้วยแววตานิ่งสงบ "ช่วงเวลานี้ฉันคอยเสริมสร้างกำลังทางทหารของเรามาโดยตลอด ท่านเหิงมีความสามารถในการรบและกล้าหาญชาญชัยเป็นเลิศ เขาต้องปกป้องบ้านของเราเอาไว้ได้แน่!"
"ตราบใดที่ม่านพลังดวงดาวไม่แตกสลาย ชีวิตของเราย่อมได้รับการปกป้อง สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ ฉันหวังว่าทุกท่านจะไม่เสียขวัญกำลังใจไปก่อนที่จะได้ทำการสู้รบ!"
"ท่านเจ้าดาวพูดถูก" ท่านผู้เฒ่าคุนลูบเคราตัวเอง สีหน้าหนักหน่วงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "พวกเราถอยไม่ได้ เมื่อถอยแล้วพวกเราก็จะไม่เหลือบ้านอีกต่อไป"
ทุกคนมองหน้ากันไปมา ฉินซวี่ก็ลุกขึ้นยืนกะทันหัน "ท่านเจ้าดาว ผมขออาสาออกรบครับ"
พอคำนี้หลุดออกมา สายตาของทุกคนก็พากันจับจ้องมาที่ตัวเขาในทันที