บทที่ 173

บทที่ 173

นั่นก็คือจะไม่ถือสาเรื่องก่อนหน้านี้แล้วอย่างนั้นหรือ สีหน้าของท่านผู้เฒ่าอี้เผยความยินดีออกมาวูบหนึ่ง ความรู้สึกหวาดกลัวถูกปัดเป่าให้เจือจางลงเล็กน้อย

ท้ายที่สุดแล้วตรงนี้ยังมีคนอยู่อีก จิ้นอี้จึงไม่สะดวกจะพูดคุยเรื่องส่วนตัวกับลู่เหิง ทำได้เพียงใช้สถานะท่านเจ้าดาวเอ่ยไถ่ถามด้วยความห่วงใยสองคำ จากนั้นก็บอกให้เขาพักผ่อนตามสบาย แล้วพาฉินซวี่กับท่านผู้เฒ่าอี้เดินจากมา

ตอนที่หลุยส์ผลักประตูก็เห็นท่านเจ้าดาวของตนกำลังจ้องมองตรงประตู... แล้วแอบยิ้มโง่ๆ อยู่หรือ

หลุยส์หวาดกลัวจนหน้าถอดสี Σ(-lll)!!!

ยามเมื่อแยกย้าย ท่านผู้เฒ่าอี้หลีกตัวออกเดินทางไปก่อน

ฉินซวี่หยุดฝีเท้า บนใบหน้าสุภาพอ่อนโยนเผยความลังเลใจออกมาวูบหนึ่ง

จิ้นอี้สังเกตเห็นอารมณ์ของเขา จึงเอ่ยถามขึ้นว่า "ท่านสวีมีเรื่องอะไรอยากจะพูดอย่างนั้นหรือ"

ฉินซวี่มองเด็กสาวผู้เงียบสงบและงดงามตรงหน้า