บทที่ 169

บทที่ 169

ตามหลักแล้ว ดาวมู่หลานเป็นดาวอารยธรรมระดับสอง แสงที่เปล่งประกายออกมาจากตัวของเจ้าดาวก็ควรจะเป็นสีส้มสุริยาเช่นกัน

เหตุใดจึงเข้าใกล้สีโปร่งใสไปได้?

หรือว่า……

ความคิดนี้ยังไม่ทันผุดขึ้นมา ฉินซวี่ก็กดมันลงไปเสียก่อน

จิ้นอี้เห็นฉินซวี่เอาแต่จ้องมองตนเอง มุมปากจึงยกขึ้นเล็กน้อยเผยรอยยิ้มจางๆ ที่มีความหมายกำกวม

"ท่านสวีมองผมเช่นนี้ด้วยเหตุผลใดหรือครับ หรือว่าบนใบหน้าของผมมีอะไรติดอยู่กันแน่"

ฉินซวี่ได้สติกลับมา ทอดสายตาลงต่ำ "ผมเสียมารยาทแล้วครับ"

"คุณกำลังมองอะไรอยู่?"

สายตาของเขาทั้งลึกลับและซับซ้อน ซ้ำยังเจือความประหลาดใจที่ซ่อนอยู่ลึกก้นบึ้งของแววตานั่นด้วย