บทที่ 168

บทที่ 168

ฉินซวี่เงยหน้าขึ้นมองด้วยความไม่พอใจ ทว่าในเสี้ยววินาทีที่สายตาปะทะเข้ากับใบหน้าของชายหนุ่ม คิ้วของเขาก็ขมวดมุ่นทันที

เจ้าดาวโซเรนเซน เหตุใดเขาจึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้

จิ้นอี้มองตามไปเช่นกัน เอ่ยถามด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย "เหิง คุณมาได้อย่างไรคะ"

ลู่เหิงสาวเท้าก้าวใหญ่เดินเข้ามา นัยน์ตาโฟกัสอยู่ที่ร่างของเธอเพียงคนเดียว "สอนวิชาป้องกันตัว"

จิ้นอี้ถึงบางอ้อขึ้นมาทันที "ฉันเกือบจะลืมไปแล้ว แต่คุณส่งข้อความบอกฉันก็ได้นี่คะ ทำไมถึงถ่อมาหาฉันด้วยตัวเองล่ะเนี่ย"

ลู่เหิงเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง "ส่งแล้ว" แต่ไม่ยอมตอบ

จิ้นอี้เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ตอนที่เธอกำลังสำรวจดาวภายในร่าง เผลอตั้งค่าห้ามรบกวนบนสมองกลไว้

พอออกมาแล้วก็เลยลืมเปลี่ยนกลับ

สีหน้าของเธอเจื่อนลงเล็กน้อย "ขอโทษทีค่ะ"