บทที่ 156

บทที่ 156

จิ้นอี้จัดการส่งท่านผู้เฒ่าอี้เข้าที่พักเรียบร้อยแล้ว จึงเดินผ่านระเบียงที่ซับซ้อนมาจนถึงห้องซ่อมแซม

กวาดสายตามองไปพร้อมกับริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันเล็กน้อย

ภายใต้แสงไฟสลัว แขนขวาของฮาลิมาถูกตรึงไว้บนโต๊ะซ่อมแซมอันประณีต

ช่างซ่อมหุ่นยนต์กำลังง่วนอยู่กับการปรับแต่งชิ้นส่วนขนาดจิ๋วหลากหลายชนิด จนเกิดเสียงแกร๊กเบา ๆ

แขนกลข้างหนึ่งกำลังประคองแขนขวาที่ขาดของฮาลิมาไว้อย่างคล่องแคล่ว ส่วนแขนกลอีกข้างถือไขควงความละเอียดสูง เร่งมือถอดชิ้นส่วนบริเวณที่เสียหาย ชิ้นส่วนเหล่านั้นร่วงหล่นลงในถาดด้านข้างจนเกิดเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง

แสงอาร์กจากการเชื่อมไฟฟ้ากะพริบไม่ขาดสาย สะท้อนร่างที่เป็นโลหะของฮาลิมาให้สว่างสลับมืด ตัดกับใบหน้าอันอ่อนโยนของเธออย่างสิ้นเชิง