บทที่ 42

บทที่ 42

ชายหนุ่มที่เดินตามหลังหลี่เสี่ยวมาในที่สุดก็รวบรวมความกล้าเอ่ยถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง ทว่าหลังจากถามจบสีหน้ากลับเจื่อนลงด้วยความอับอาย เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะแสดงแววตารังเกียจออกมา

ท้ายที่สุดแล้วท่านหลี่ผู้นำอยู่เบื้องหน้าท่านนี้คือพลเมืองชั้นหนึ่งเชียวนะ ส่วนตัวเขาเป็นเพียงพลเมืองชั้นสาม เป็นแค่มนุษย์โคลนคนหนึ่งเท่านั้น

ทว่าจิ้นอี้กลับส่งหลี่เสี่ยวมานำทางคนกลุ่มนี้ สิ่งที่เธอหมายตาไว้ก็คือความเฉลียวฉลาดรอบด้านของเขานั่นเอง

บนใบหน้าของหลี่เสี่ยวไม่มีแววตารังเกียจแม้แต่น้อย มีเพียงรอยยิ้มอย่างเป็นกันเอง "ขอแค่พวกคุณตั้งใจทำงาน ตึกหลังนี้จะเป็นที่พักอาศัยของพวกคุณตลอดไปครับ"

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกไป ก็เรียกเสียงอุทานด้วยความประหลาดใจได้ไม่น้อย