กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บุรุษคลุมดำสุดท้ายก็หนีไปได้อยู่ดี
หลังจากเขาถูกเถาวัลย์เหวี่ยงตกเนินเขา ก็มุดหนีลงไปในทางน้ำใต้ดิน อินทรีทองไล่ตามไปสามสิบลี้ คาบกลับมาได้เพียงผ้าสีดำผืนเดียว
เจียงชิงซานนำคนออกค้นหาสามวัน ก็ยังไม่พบร่องรอยของเขา
ทว่า ธัญพืชของทุ่งหญ้าศิลาทมิฬตามคืนมาได้แล้ว แบบร่างกังหันวิดน้ำก็นำกลับมาได้อย่างครบถ้วนเช่นกัน
องค์ชายเป่ยตี๋คุมตัวขุนนางเสบียงและทหารม้าที่แปรพักตร์กลับราชสำนักชนเผ่าเพื่อไต่สวนด้วยตนเอง ก่อนจากไปยังมอบขนมหวานให้นั่วเป่าหนึ่งคันรถ
นั่วเป่ามองขนมเค้กน้ำตาลเต็มคันรถ ตาโตค้างไปเลย
“ทั้งหมดนี่เป็นของนั่วเป่าหรือ?”
“เป็นของเจ้าทั้งหมด” องค์ชายเป่ยตี๋พยักหน้า “ผู้ใดก็ห้ามแย่ง”
เจียงสือโถวยื่นมือออกไปทันที “ข้าช่วยนั่วเป่าเก็บรักษาไว้ให้”
นั่วเป่าคว้ากล่องขนมเค้กน้ำตาลมากอดแน่น “อาเล็ก ดวงตาของท่านกำลังเปล่งแสงอยู่”