กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ไป๋ไป๋ถูกจับตัวไปแล้ว!”
นั่วเป่ากอดก้อนหินไว้ ใบหน้าเล็กซีดเผือด
เจียงชิงซานลุกขึ้นทันที “ทุกคนจัดขบวน มุ่งหน้าสู่ปากทางภูเขา”
ทว่าเจียงเยี่ยนอันกลับขวางเขาไว้ “ท่านพ่อ พวกเราไปทั้งหมดไม่ได้”
“จิ้งจอกของนั่วเป่าถูกจับไป”
“ก็เพราะเป็นจิ้งจอกของนั่วเป่านั่นแหละ บุรุษคลุมดำถึงต้องการให้พวกเราวุ่นวาย”
ลู่เฉินโจวรับก้อนหินเปื้อนเลือดมา ดมกลิ่นอย่างละเอียด
“ไม่มีกลิ่นคาวเลือด”
นั่วเป่าก็รีบก้มศีรษะลงดมเช่นกัน
นางส่ายศีรษะ “ไม่ใช่เลือดของไป๋ไป๋ เป็นเลือดของไก่ป่า”