กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เจียงสือโถว อย่าไล่ตาม!”
เจียงชิงซานตวาดเสียงดัง อาชาได้ทะยานออกจากปากทางหมู่บ้านไปแล้ว
เจียงสือโถวแบกดาบยาวเล่มเก่า ทว่าฝีเท้ากลับเร็วยิ่งกว่าอาชา เพียงพริบตาก็ไล่ตามขบวนรถทัน เขาคว้าคานลากของรถม้าสีดำคันสุดท้ายไว้แน่น ร่างทั้งร่างถูกลากถูลู่ถูกังออกไปหลายจั้ง พื้นรองเท้าขูดพื้นหิมะเป็นรอยลึกสองสาย
คนขับรถม้าตกใจจนสะบัดแส้อย่างแรง
“ไสหัวไป! นี่คือรถของกรมโยธาธิการ ผู้ใดบังอาจมาขวาง!”
เจียงสือโถวแสยะยิ้ม เผยให้เห็นฟันสีขาวเรียงเป็นแถว
“รถของกรมโยธาธิการ มิอาจบรรทุกพี่สองได้”
สีหน้าคนขับรถม้าแปรเปลี่ยน ชักดาบออกมาอย่างรวดเร็ว
เจียงสือโถวยกมือขึ้นปัดป้อง สันดาบเฉียดแขนของเขาผ่านไป ทำให้หยดโลหิตสาดกระเซ็นออกมา
“สือโถว!”