ตอนที่ 192 ท่านพ่อเป็นแม่ทัพ ท่านแม่ดูแลห้างการค้า

“เจียงชิงซาน เจ้าไปเมืองหลวงไม่ได้”

นายกองส่งสารที่จวนกั๋วกงพิทักษ์แผ่นดินส่งมาเพิ่งกล่าวประโยคนี้จบ ถ้วยชาในมือของเจียงชิงซานก็พลันกระแทกลงบนโต๊ะเสียงดังเพียะ

“ลูกชายของข้าถูกคนของจวนองค์ชายสองลักพาตัวไป กรมโยธาธิการยังอาจถูกผู้อื่นแทรกซึม ยามนี้เจ้ากลับมาบอกข้าว่า ข้าไปไม่ได้รึ”

เม็ดเหงื่อผุดซึมที่ขมับของนายกองส่งสาร “มิใช่ไม่ให้ท่านไป แต่เป็นรายงานด่วนจากด่านชายแดน เป่ยตี๋ยึดป้อมสัญญาณติดต่อกันสามแห่ง เสบียงทหารระหว่างทางคุ้มกันก็ถูกปล้นอีก ราชสำนักต้องการให้ท่านกลับไปยังทหารชายแดนทันทีเพื่อนำทัพกองคุ้มกันเสบียง”

“เขาเป็นลูกชายของข้า”

“ทหารหาญหนึ่งแสนนายที่ด่านชายแดนก็เป็นไพร่พลของท่านเช่นกัน”

ภายในห้องพลันเงียบสงัดลงทันตา

เจียงชิงซานกำหมัดแน่น มิได้เอ่ยวาจาอยู่ครึ่งค่อนวัน

นั่วเป่านั่งอยู่บนตักของเขา มองดูนายกองส่งสารที แล้วมองดูท่านพ่อที

“ท่านพ่อจะไปตีคนชั่วหรือเจ้าคะ”