กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ข้างในมีเจ้าอยู่คนหนึ่งหรือ”
เสิ่นหลานจือกอดนั่วเป่าไว้แน่น มองไปยังเส้นทางใต้พิภพด้วยความตึงเครียด
นั่วเป่าพยักหน้า
“มังกรน้อยบอกว่า นั่วเป่าคนนั้นกำลังร้องไห้เจ้าค่ะ”
ลู่เฉินโจวยันกายลุกขึ้นนั่ง “ข้าลงไปเป็นเพื่อนเจ้า”
ฉินปู้กุยวางมือรั้งเขาไว้ทันที “เจ้าเพิ่งรอดตายกึ่งหนึ่งกลับมาจากก้นน้ำ ยังคิดจะลงไปอีกหรือ”
“เช่นนั้นจะให้นางไปคนเดียวหรือ”
“นางก็ไปไม่ได้เช่นกัน”
ทว่านั่วเป่ากลับดิ้นหลุดจากอ้อมอกท่านแม่ แล้วเดินไปหยุดยืนอยู่ริมรอยแยก
แสงสีฟ้าลึกล้ำลอยขึ้นมาจากใต้พิภพ สาดส่องจนข้างเท้านางขาวโพลนไปทั่ว