ตอนที่ 174 โซ่เหล็กใต้ก้นทะเลสาบพันรัดเจ้าภูเขาน้อย

น้ำในทะเลสาบใจภูผากำลังไหลย้อนกลับ

ผิวน้ำที่เดิมทีราบเรียบสงบนิ่งคล้ายถูกมือยักษ์ข้างหนึ่งกวน กระแสน้ำหมุนวนเข้าสู่จุดศูนย์กลางอย่างบ้าคลั่ง ก่อตัวเป็นน้ำวนขนาดยักษ์

นั่วเป่ายืนอยู่ริมทะเลสาบ แม้กระทั่งพื้นรองเท้าก็ยังเปียกชุ่มไปด้วยละอองน้ำ

“ตะปูเล่มที่หกอยู่ข้างในเจ้าค่ะ”

ราชครูจ้องมองไปยังใจกลางทะเลสาบ สีหน้าเคร่งขรึม “ปราณทมิฬหนาแน่นเกินไป ไม่อาจผลีผลามลงน้ำได้”

“เช่นนั้นก็ให้จินชื่อดูก่อนเจ้าค่ะ”

นั่วเป่าเงยศีรษะขึ้น

อินทรีทองกระพือปีกบินไปยังผิวน้ำทันที

มันเพิ่งจะบินไปถึงเหนือน้ำวน ในน้ำทะเลสาบพลันยิงศรวารีสีดำหลายสิบดอกออกมา

“จินชื่อ!”