ตอนที่ 161 ยามราตรีมีเสียงร้องไห้ในสุสานหลวง

“ที่แห่งนั้นมีคนกำลังเคาะประตูอยู่แล้ว”

สิ้นเสียงของนั่วเป่า ฮ่องเต้ก็ผุดลุกขึ้นยืนในทันใด

“ปิดล้อมสุสานหลวง!”

“ฝ่าบาท คืนนี้สุสานหลวงมีทหารเฝ้าระวังอยู่เดิมแล้วถึงสามร้อยนาย จะมีผู้ใดบุกรุกเข้าไปได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ” รัฐมนตรีเฒ่าผู้หนึ่งรีบเอ่ยขึ้น

อีกาทมิฬหมอบนิ่งอยู่ในอ้อมอกของนั่วเป่า ปีกของมันสั่นระริกไม่หยุด

“กา! กา กา!”

นั่วเป่ายกสองมืออุดหู ใบหน้าดวงน้อยย่นเข้าหากันจนเป็นก้อนกลม

“มันบอกว่ามิใช่มีคนเคาะประตู แต่เป็นก้อนหินกำลังร้องไห้ต่างหาก”

สีพระพักตร์ของฮ่องเต้พลันเคร่งขรึมลง “ราชครู สุสานหลวงมีความผิดปกติอันใดหรือไม่”

ราชครูจ้องมองอีกาทมิฬตัวนั้นพลางเอ่ยเสียงเบา “เมื่อคืนนี้รัฐมนตรีเฒ่าทำการทำนายดูการเคลื่อนคล้อยของดวงดาว ดาวกระบวยเหนือเบี่ยงเบน ปราณมังกรแทรกตัวลงสู่ใต้พิภพ หากมีคนแตะต้องเส้นชีพจรมังกรของสุสานหลวงจริง เกรงว่า...”