ตอนที่ 162 สิงโตหินมีชีวิตแล้ว

“ผู้ใดกำลังพูดอยู่”

เจียงชิงซานปกป้องนั่วเป่าไว้ด้านหลัง สายธนูถูกน้าวขึ้นจนเต็มแรงแล้ว

หมอกทมิฬในประตูสุสานม้วนตัวปั่นป่วนอยู่ครู่หนึ่ง ทว่ากลับไม่มีผู้ใดเดินออกมา

มีเพียงไฟผีสีน้ำเงินดวงหนึ่ง ลอยละล่องอย่างเชื่องช้ามาถึงสุดปลายบันไดหิน

นั่วเป่าจ้องมองดวงไฟนั้น พลางเอ่ยเสียงเบา “มันมิใช่คนเจ้าค่ะ”

ราชครูกล่าวเสียงขรึม “เป็นตะเกียงนำตะเกียงดวงจิตที่ควบแน่นขึ้นจากปราณค่ายกล”

ฉินปู้กุยส่งเสียงจิ๊ปากคราหนึ่ง “ในสุสานหลวงกระทั่งตะเกียงยังกลายเป็นปีศาจ สถานที่แห่งนี้ช่างอัปมงคลจริง ๆ”

สิงโตหินหันกลับมาคำรามต่ำใส่นั่วเป่า

นั่วเป่ารีบเอ่ย “สิงโตหินบอกว่า ปล่อยให้ตะเกียงเข้าไปไม่ได้ ตะเกียงจะพาท่านปู่มังกรไปเจ้าค่ะ”

ฮ่องเต้มีรับสั่งทันที “ยิงตะเกียง!”