ตอนที่ 160 ตะกร้าของนั่วเป่าไม่ใช่คลังสมบัติชาติ

“ริบถุงภูผาน้อยหรือ”

นั่วเป่ากอดตะกร้าไม้ไผ่ของตนไว้แน่น ใบหน้าน้อย ๆ พลันยับย่นลงทันใด

“เหตุใดต้องเอาตะกร้าของนั่วเป่าไปด้วยเล่า”

องค์ชายสองยืนอยู่กลางโถง น้ำเสียงอ่อนโยน ทว่าแววตากลับเย็นเยียบ

“นั่วนั่ว นี่มิใช่ตะกร้าไม้ไผ่ธรรมดา เจ้าอายุน้อยเกินไป ไม่อาจเก็บรักษาศุภภัณฑ์สำคัญเยี่ยงนี้ได้ ส่งมอบให้ราชครู ก็เพื่อปกป้องเจ้า และเพื่อต้าเยวี่ยเช่นกัน”

“ปกป้องนั่วเป่า ก็ต้องแย่งของของนั่วเป่าหรือ”

“มิใช่แย่ง แต่ดูแลรักษาแทนต่างหาก”

นั่วเป่าถอยหลังไปหนึ่งก้าว “เช่นนั้นภายหน้านั่วเป่ายังจะเอาคืนมาได้หรือไม่”

องค์ชายสองยิ้มบาง ๆ “รอเจ้าโตขึ้น ย่อมจะคืนให้เจ้า”

“โตแค่ไหนหรือ”