ตอนที่ 157 องค์ชายเป่ยตี๋อยากรับเป็นน้องสาว

“พานั่วเป่ากลับไปบวงสรวงสวรรค์รึ”

เสิ่นหลานจือฟังจบ โมโหจนชักดาบออกมาทันที

“มันกล้าดีอย่างไร!”

เจียงชิงซานก้าวมาขวางหน้าบุตรสาว สายธนูถูกน้าวขึ้นจนเต็มแรง

“เฮ่อเหลียนเลี่ย หากราชสำนักเป่ยตี๋ของพวกเจ้ายังกล้าแตะต้องเส้นผมบุตรสาวข้าแม้แต่เส้นเดียว ข้าจะนำทัพไปเหยียบกระโจมกษัตริย์ของพวกเจ้าให้ราบคาบด้วยตัวเอง”

เฮ่อเหลียนเลี่ยมิได้โต้เถียง

เขามองค่ายพักที่เต็มไปด้วยซากศพและผู้บาดเจ็บระเกะระกะ แล้วมองไปยังฝูงแกะศึกที่กำลังแทะเล็มหญ้าแห้งเหี่ยวเหล่านั้น สีหน้าย่ำแย่ราวกับกลืนหินเข้าไปก้อนหนึ่ง

“มิใช่เสด็จพ่อของข้าออกคำสั่ง”

“เช่นนั้นก็คือคนของเสด็จพ่อเจ้าออกคำสั่ง” ลู่เฉินโจวเอ่ยเสียงเย็น “พวกเจ้าคิดจะจับตัวนั่วเป่ามาตั้งแต่แรกแล้ว”

“สิ่งที่ข้าต้องการคือนางช่วยทุ่งหญ้า มิใช่สังหารนาง”