กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“นั่วเป่า!”
ยามที่เสิ่นหลานจือหันกลับไป บุตรสาวก็อันตรธานหายไปเสียแล้ว
บนพื้นหลงเหลือเพียงขนมน้ำตาลชิ้นหนึ่งที่ตกอยู่เท่านั้น
“ค้นหา!”
เจียงชิงซานคำรามลั่น ธนูพลันขึ้นสายในพริบตา
เจ้าเสือดำโจนทะยานไปยังโคนกำแพงเมือง ฝูงหมาป่ากระจายกำลังค้นหาไปตามท้องถนน อินทรีทองกระพือปีกที่บาดเจ็บโผบินสู่กลางเวหา ส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนระงมขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า
เสิ่นหลานจือเก็บขนมน้ำตาลขึ้นมา นิ้วมือสั่นเทาไปหมด
“เป็นเพราะข้าดูแลนางไม่ดีเอง”
“มิใช่ความผิดของเจ้า” น้ำเสียงของเจียงชิงซานเคร่งขรึมหนักอึ้ง “ศัตรูเตรียมการไว้แต่แรกแล้ว”
ลู่เฉินโจวยืนอยู่ใต้กำแพงเมือง แหงนหน้ามองธงทมิฬเหนือประตูด้านทิศเหนือ