กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ดึงคนขึ้นมา!”
เจียงชิงซานออกคำสั่งคำเดียว เจียงสือโถวก็โผไปยังข้างบ่อน้ำทันที
“ข้าเอง!”
เขากระชากแขนของคนที่อยู่ด้านบนสุดไว้ แล้วออกแรงดึงขึ้นมาอย่างแรง
ทหารผู้หนึ่งที่เนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยโคลนตมถูกเขาลากออกมา
ชายผู้นั้นพ้นจากปากบ่อได้ก็ทรุดหมอบลงกับพื้นหอบหายใจคำโต ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบเลือดสกปรก
“ยังมีคนอีก!” ใต้บ่อน้ำมีเสียงร้องตะโกนแหบแห้งดังขึ้นมา “ยังมีอีกสามสิบกว่าคน!”
เจียงสือโถวไม่พูดพร่ำทำเพลง เอาเชือกมาพันรอบเอวอีกครา
เจียงเสี่ยวหม่านคว้าตัวเขาไว้ “ท่านอาเล็ก ข้างในมืดถึงเพียงนี้ ท่านลงไปจะหลงทางเอาได้”
“ข้าไม่กลัวความมืด”