ตอนที่ 150 อีกาศพบอกว่ายุ้งฉางว่างเปล่า

“ว่างเปล่าหรือ”

เจียงชิงซานกระตุกเชือกดึงม้าหยุดอย่างแรง

เกวียนเสบียงคันข้างหลังพลอยหยุดตามไปด้วย

ใบหน้าของโจวเถี่ยจู้เผือดสีขาว “เป็นไปไม่ได้ ถึงในค่ายทหารจะขาดแคลนเสบียง ก็ไม่มีทางที่จะไม่มีเลยสักเมล็ดเดียว”

นั่วเป่าเลิกม่านรถขึ้น พลางตั้งอกตั้งใจฟังเสียงกาที่ร้องอยู่กลางเวหา

“มิใช่ความว่างเปล่าธรรมดา ๆ นะ” ใบหน้าดวงน้อยของนางทวีความเคร่งขรึมขึ้นเรื่อย ๆ “กาบอกว่า ในยุ้งฉางมีแต่ทรายทั้งนั้น อีกทั้งยังมีนกน้อยตายอยู่อีกมากมายเหลือเกิน”

ฉินปู้กุยขมวดคิ้ว “นกตายหรือ”

“อืม” นั่วเป่าพยักหน้า “พวกมันบอกว่าตรงนั้นมีควันดำเหม็น ๆ บินผ่านไปก็จะร่วงลงมาทันที”

ลู่เฉินโจวหันไปมองโจวเถี่ยจู้ “เจ้าจากด่านชายแดนมานานเท่าใดแล้ว”

“หกวัน”