ตอนที่ 149 เด็กน้อยไปด่านชายแดน

“ยุ้งฉาง!”

พอนั่วเป่าร้องขึ้น เจียงชิงซานก็พุ่งพรวดออกไปเป็นคนแรก

เจียงสือโถวแบกท่อนไม้ขึ้นบ่า “ข้าไปด้วย!”

โจวว่านเหนียนรีบตะโกนสั่งชาวบ้าน “ล้อมยุ้งฉางไว้ อย่าให้ผู้ใดเข้าใกล้!”

พิรุณยังไม่หยุดตก เส้นทางในหมู่บ้านเจิ่งนองไปด้วยน้ำโคลน

ยามที่ทุกคนรุดไปถึงยุ้งฉาง หน้าประตูก็มีคนล้มพับอยู่สองคนแล้ว

คนหนึ่งเป็นชาวบ้านที่ทำหน้าที่เฝ้าประตู ส่วนอีกคนเป็นผู้ลี้ภัยที่ตระกูลเจียงเพิ่งรับไว้

เจียงชิงซานนั่งยอง ๆ ลงคลำชีพจรของคนเฝ้าประตู “สลบไป ยังไม่ตาย”

เจียงเสี่ยวหม่านมองไปยังประตูใหญ่ของยุ้งฉาง “แม่กุญแจไม่เสียหาย”

“ลูกกุญแจเล่า” โจวว่านเหนียนถาม