กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทางทิศของหุบเขาหินดำ อุทกภัยได้เชื่อมต่อกลายเป็นผืนเดียวกันไปเสียแล้ว
อินทรีทองบินวนเวียนอยู่กลางเวหาไม่หยุด ด้านล่างหลงเหลือเพียงหลังคาบ้านไม่กี่แห่งที่โผล่พ้นผิวน้ำ
“ตรงนั้นมีคน!”
“บนหลังคามีแต่คนเต็มไปหมด!”
เจียงชิงซานน้าวคันธนูจนเต็มวง ชี้ไปทางที่ห่างไกล “ต้องขึงเชือกก่อน”
เจียงเสี่ยวหม่านเปิดกล่องเครื่องมือทันที “ข้าทำรอกไม้ขึ้นมาอันหนึ่ง สามารถส่งเชือกข้ามไปได้”
เจียงสือโถวแบกท่อนไม้หนา “เช่นนั้นยังรอสิ่งใดอยู่อีก? ข้าจะไปปักหลักไม้เอง!”
“เจ้าไปไม่ได้” เจียงชิงซานเอ่ยเสียงขรึม “กระแสน้ำเชี่ยวกรากเกินไป”
“ข้าว่ายน้ำเก่ง”
“คราวก่อนเจ้าสำลักน้ำไปตั้งสามอึก”