ตอนที่ 141 เข้าสู่ภูเขาหมอกทมิฬอีกครั้ง

“นั่วเป่า ไปไม่ได้นะ!”

เสิ่นหลานจือกอดลูกสาวไว้แน่น น้ำเสียงเปลี่ยนไปในทันที

เงามังกรดำในถุงภูผาน้อยสงบนิ่งลงโดยสิ้นเชิงแล้ว ทว่าแสงสีน้ำเงินกลับยังคงพวยพุ่งออกมาเป็นระลอก ตัวอักษรแถวเล็ก ๆ ที่ลอยอยู่กลางอากาศนั้น คล้ายกลัวว่าผู้อื่นจะมองไม่เห็น จึงหยุดนิ่งค้างอยู่อย่างมั่นคง

ดวงตาค่ายกลที่หก อยู่ที่สุสานหลวง

ราชครูขมวดคิ้วแน่น “สุสานหลวงอยู่ห่างจากที่นี่หลายร้อยลี้ ฝ่าบาทยังทรงหมดสติอยู่ในตำหนักเฉียนชิง เมืองหลวงเองก็ถูกคนขององค์ชายสองจับตาดูอยู่ การออกจากเมืองในยามนี้ อันตรายเกินไป”

“แต่ท่านลุงฮ่องเต้จะตายเอานะเจ้าคะ” นั่วเป่ากอดตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็ก ใบหน้าดวงน้อยร้อนรนจนแดงก่ำ “นั่วเป่าจะไปถอนตะปู”