ตอนที่ 137 ลูกพี่ลูกน้องตัวปลอมร้องไห้ขึ้นศาลว่าความ

ด้านนอกโถงศาลนครหลวง มีชาวบ้านที่มารอดูเรื่องสนุกยืนล้อมรอบอยู่เต็มไปหมด

เสิ่นหลานจือเพิ่งจะก้าวลงจากรถม้า ก็ได้ยินเสียงสตรีร่ำไห้ดังแว่วออกมาจากในโถงศาล

“ตัวข้าเฝ้ารอคอยอย่างทุกข์ทรมานมาถึงยี่สิบปี ไม่นึกเลยว่าบุตรสาวที่ตายไปแล้วจะกลับมาอย่างกะทันหัน ไม่เพียงไม่ยอมรับญาติ ทั้งยังพาคนมาทำร้ายแม่นมในจวนจนบาดเจ็บ แย่งชิงจี้หยกประจำตระกูลเสิ่นไป ขอท่านโปรดให้ความเป็นธรรมแก่ตัวข้าด้วยเถิดเจ้าค่ะ!”

เสียงร่ำไห้อ่อนระทวย ทุกประโยคล้วนทิ่มแทงประดุจเข็ม

เสิ่นหลานจือชะงักฝีเท้าลง

นั่วเป่าเงยหน้าดวงน้อยขึ้น “ท่านแม่ นางกำลังโป้ปดเจ้าค่ะ”

“ท่านแม่รู้แล้ว”

“นางร้องไห้แบบไม่มีน้ำตาเลยสักหยด”

เสิ่นหลานจือ “…”

เจียงเสี่ยวหม่านที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยถามเสียงเบา “นั่วเป่า เหตุใดเจ้าจึงมองออกไปเสียอะไรกันเล่า”