ตอนที่ 125 พี่ใหญ่จะได้ไปสำนักศึกษาประจำแคว้น ตระกูลสามัญก็เชิดหน้าชูตาได้

“ลายมือเหมือนของข้าหรือ”

สีหน้าของเจียงเยี่ยนอันพลันเย็นเยียบลงในพริบตา

นั่วเป่าอ้าปากน้อย ๆ จนกลม “มีคนขโมยตัวหนังสือของพี่ใหญ่ไปหรือ”

ฉินปู้กุยด่าทอไวกว่าผู้ใด “เจ้าหนูดินคิดแต่เรื่องผลประโยชน์ไร้ยางอาย แย่งมันเทศของนั่วเป่าไม่พอ ยังขโมยตัวหนังสือของเยี่ยนอันอีก เหตุใดไม่เอาหน้าหนา ๆ นั่นไปโบกฝาผนังเสียเลยเล่า”

ฮ่องเต้พระพักตร์เขียวคล้ำ “ถ่ายทอดราชโองการ เรียกตัวเวินเฮ่อเหนียนเข้าวัง”

ขันทีใกล้ชิดรีบทูลว่า “ท่านเวินรออยู่หน้าประตูวังแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ชั่วครู่ต่อมา เวินเฮ่อเหนียนก็ก้าวเข้าสู่โถงด้วยท่าทางเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง แม้แต่ชายชุดขุนนางยังเปรอะเปื้อนคราบโคลน

ทันทีที่เข้ามาเขาก็คุกเข่าลง “ฝ่าบาท กระหม่อมมีความผิดที่มาช้าไปก้าวหนึ่งพ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้ตรัสเสียงขรึม “ว่ามา”