กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“หนูดินตัวร้ายหรือ”
เดิมทีฮ่องเต้กำลังทรงพระพิโรธ ทว่าพอได้ยินประโยคนี้ของนั่วเป่า ก็เกือบจะทรงกลั้นไม่อยู่
ฮองเฮาทรงกระแอมเบา ๆ อดกลั้นรอยยิ้มพลางตรัสว่า “หนูดินอย่างน้อยยังขุดรูเป็น แต่ท่านจ้าวผู้นั้นเกรงว่าจะดีดเป็นเพียงลูกคิด”
นั่วเป่าพยักหน้าอย่างจริงจัง “เช่นนั้นก็เป็นหนูดินลูกคิด”
ฉินปู้กุยหัวเราะฮ่า ๆ “ชื่อนี้ดียิ่ง! เฒ่าชราผู้นี้จำใส่ใจไว้แล้ว!”
สีพระพักตร์ของฮ่องเต้พลันกลับมาเย็นชาอย่างรวดเร็ว “ถ่ายทอดราชโองการ สกัดขุนนางเกษตรจ้าวไว้ ก่อนที่เรื่องมันเทศของหมู่บ้านชิงสือจะตรวจสอบกระจ่าง ห้ามผู้ใดแตะต้องต้นกล้าพันธุ์ สมุดบัญชี และสมุดบันทึกการเพาะปลูกโดยพลการเด็ดขาด”
หัวหน้าขันทีรีบขานรับ “บ่าวจะไปเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ”
เจียงเยี่ยนอันก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว “ทูลฮ่องเต้ สามัญชนขอพระราชทานอนุญาตกลับหมู่บ้านชิงสือในทันทีพ่ะย่ะค่ะ”