กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ไปที่ริมบ่อน้ำ!”
สิ้นเสียงของเจิ้นกั๋วกง เจ้าเสือดำก็พุ่งทะยานออกไปแล้ว
หญิงรับใช้สูงวัยสองคนตกใจจนทรุดลงกับพื้น พลอยกลิ้งพลอยคลานร่นถอยไปชิดโคนกำแพง
“เสือ! มีเสือเจ้าค่ะ!”
ฉินปู้กุยเตะหีบกระเด็นไปข้างหนึ่ง พลางด่าทอ “จะร้องตะโกนอะไรกัน ยามพวกเจ้าขนย้ายศิลาค่ายกล ไฉนไม่ร้องตะโกนว่าเวรกรรมมีจริงเล่า”
หญิงรับใช้ตัวสั่นงันงก “ข้ารับใช้ไม่รู้เรื่องเจ้าค่ะ! ข้ารับใช้เพียงทำตามคำสั่งของคุณหนูรองให้มาขนของเท่านั้น!”
เสิ่นหลานจือกล่าวเสียงเย็น “คุณหนูรองรึ เสิ่นเป่าจูนางคู่ควรหรือ”
หญิงรับใช้หน้าซีดเผือด หุบปากลงทันที
นั่วเป่าถูกเจียงชิงซานอุ้มเร่งรุดไปยังเรือนใน มือเล็ก ๆ กำสาบเสื้อของท่านพ่อไว้แน่น
“ท่านพ่อ เร็วเข้าเจ้าค่ะ! บ่อน้ำกำลังร้องไห้!”