กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ในห้องเสิ่นเป่าจูหรือ”
สีหน้าของเสิ่นหลานจือพลันเย็นเยียบลงทันที
นั่วเป่ากอดนกกระจอกไว้ สองมือน้อยกำแน่น “นกกระจอกบอกว่า พี่ชายพี่สาวทั้งหกคนเจ็บอีกแล้ว ศิลาค่ายกลอยู่ในห้องของพี่สาวลูกพี่ลูกน้องตัวปลอม หน้ากากชั่วร้ายกำลังหัวเราะอยู่เจ้าค่ะ”
ราชครูเปลี่ยนสีหน้าทันควัน “ชักช้ามิได้ พอศิลาค่ายกลขยับ ค่ายกลยืมโชคชะตาเด็กเจ็ดคนก็จะเชื่อมต่อขึ้นมาใหม่ เด็ก ๆ ที่ช่วยฟื้นคืนสติมาก่อนหน้านี้ก็อาจจะหมดสติไปอีกรอบได้”
เจิ้นกั๋วกงคว้ากุมด้ามดาบทันที “กลับเมืองหลวง”
เสิ่นหลานจือเอ่ยขึ้นทันใด “ข้าก็ไปด้วย”
เจียงชิงซานเพิ่งกลับมาจากทิศทางคลังเสบียงอำเภอ บนร่างยังคงมีเถ้าควันติดอยู่ พอได้ยินคำนี้ แววตาก็ดำดิ่งจนน่ากลัว “ดักจับจดหมายของเสิ่นเป่าจูได้แล้วหรือ”
เจียงเยี่ยนอันยื่นจดหมายฉบับนั้นขึ้นมา “มีตราประทับของร้านเครื่องหอมชิงเป่า สมุดบัญชีคลังเสบียงอำเภอก็อยู่นี่ นางยื่นมือยาวมาถึงหมู่บ้านชิงสือแล้ว”
เจียงชิงซานหัวเราะเยาะ “ดีนัก”