กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ผู้ใดคือเสิ่นหลานจือ”
ด้านหลังผู้ว่าการนครจิงเจามีเจ้าหน้าที่ติดตามมากว่าสิบคน ในมือถือกระบองพิพากษาขวางไว้ ปิดประตูเรือนข้างตะวันตกโดยตรง
นางซูมีหญิงชราสองคนคอยพยุง ที่ลำคอพันด้วยผ้าขาว ร่ำไห้ราวกับจะขาดใจตาย
“ท่านผู้ว่าการ คือนางเจ้าค่ะ!”
นางยกมือขึ้นชี้ไปที่เสิ่นหลานจือ น้ำเสียงแหลมสูงบาดหู
“นางพอกลับมาก็พาบุรุษภายนอกบุกเข้าเรือนใน บีบให้ข้าส่งมอบอำนาจ ทั้งยังทำให้ข้าอับอายแค้นใจจนต้องแขวนคอ! อย่างไรข้าก็ดูแลจวนกั๋วกงมานานหลายปีถึงเพียงนี้ นางทำเช่นนี้หมายจะบีบคั้นข้าให้ตายทั้งเป็นชัด ๆ เจ้าค่ะ!”
เสิ่นเป่าจูโผเข้าไปกอดนางซู
“ท่านแม่! ท่านอย่าพูดอีกเลย ลูกปวดใจยิ่งนักเจ้าค่ะ!”
นั่วเป่าโมโหจนแก้มน้อย ๆ พองป่อง
“คนโกหก! ตาร้ายกาจเมื่อครู่เสียงดังมากเลย ไม่เห็นเหมือนคนจะตายสักนิด!”