ตอนที่ 105 หนูที่เรือนข้างมาฟ้องความ ในกำแพงซ่อนหนังสือโลหิต

“เรียกชื่อข้าหรือ”

สีหน้าของเสิ่นหลานจือเปลี่ยนไปในทันที

เจิ้นกั๋วกงก็หันขวับกลับมาเช่นกัน “เรือนข้างรึ”

คนเฝ้าประตูชราคุกเข่าอยู่บนพื้น พอได้ยินคำนี้ ทั้งร่างก็ยิ่งสั่นเทาหนักขึ้น

“ท่านกั๋วกง เรือนข้างตะวันตก... หลายปีมานี้เรือนข้างตะวันตกถูกลงกลอนไว้ตลอดขอรับ ฮูหยินบอกว่าที่นั่นมีหนูอาละวาด ไม่ยอมให้ผู้ใดเข้าใกล้”

นั่วเป่าพยักหน้าอย่างจริงจัง “มีหนู ๆ จริง ๆ นะเจ้าคะ แต่หนู ๆ ไม่ใช่หนู ๆ ตัวร้าย”

ฉินปู้กุยลูบเครา “สถานที่ที่ไม่ให้เข้าใกล้ ส่วนใหญ่มักซ่อนสิ่งของไว้”

เสิ่นเป่าจูหน้าซีดเผือด “นั่นมันก็แค่เรือนซอมซ่อ มีอะไรกันน่าดูกัน มารดาสลบไปแล้ว พวกเจ้ายังจะก่อเรื่องวุ่นวายไปถึงเมื่อใด”

เจิ้นกั๋วกงมองนางอย่างเย็นชา “เจ้ากลัวอะไรกัน”

เสิ่นเป่าจูกัดริมฝีปาก “ข้าไม่ได้กลัว ข้าแค่คิดว่าพวกเจ้าทำเกินไปแล้ว!”