เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“สังเวยคืนนี้หรือ”
แววตาของลู่เฉินโจวพลันเปลี่ยนไป ก้าวเท้าจะพุ่งออกไปทันที
เจิ้นกั๋วกงคว้าไหล่เขาไว้หมับ “เจ้าพุ่งพรวดพราดไปตอนนี้ ก็มีแต่ไปรนหาที่ตาย!”
ลู่เฉินโจวกัดฟันแน่น “นั่นคือเสด็จพ่อของข้า!”
นั่วเป่าถูกเสิ่นหลานจือกอดไว้ ร้อนใจจนโบกมือน้อย ๆ ไปมา “ไม่ไปรนหาที่ตายนะ! พวกเราพาอีกาทมิฬไปช่วยหา!”
อีกาทมิฬส่งเสียงร้องก๊า ๆ อยู่บนขื่อ ราวกับกำลังเร่งเอาชีวิต
สีหน้าของฉินปู้กุยก็ย่ำแย่เช่นกัน “คำว่าสังเวยมิใช่จะพูดพล่อย ๆ ได้ หากเชื่อมโยงกับค่ายกลยืมโชคชะตา เกรงว่าจิ้งอ๋องจะถูกใช้เป็นตัวนำค่ายกลเสียแล้ว”
เจียงเยี่ยนอันฟังแล้วใจสั่นสะท้าน “เอาท่านอ๋องมาเป็นตัวนำค่ายกลหรือ พวกเขาบ้าไปแล้วหรือไร”
ลู่เฉินโจวแค่นยิ้มเย็น “คนบ้าในเมืองหลวงมีถมไป”
เจิ้นกั๋วกงตัดสินใจเด็ดขาดทันที “พวกเด็ก ๆ มอบให้หมอเทวะฉินกับองครักษ์กลุ่มหนึ่งดูแล หลานจือ เจ้าอยู่รอที่นี่”