กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ภูตน้อยแห่งขุนเขา”
พอสามคำนั้นหลุดออกมา คบเพลิงในห้องลับใต้ดินพลันสั่นไหววูบพร้อมเพรียง
นั่วเป่าตกใจจนไหล่น้อย ๆ หดเกร็ง รีบกอดคอเจียงชิงซานแน่นทันที
“ท่านพ่อ มันพูดได้ด้วยเจ้าค่ะ!”
เจียงชิงซานใช้มือข้างหนึ่งกอดกระชับนางไว้ อีกมือหนึ่งขึ้นสายศร ปลายศรเล็งตรงไปยังหุ่นฟาง
“ลองส่งเสียงร้องอีกสักคำดูสิ”
หุ่นฟางแสยะปากที่ถูกวาดขึ้น น้ำเสียงแหลมสูงทั้งยังแหบแห้ง
“มนุษย์ปุถุชนก็ริอ่านจะปกป้องนางหรือ”
สิ้นเสียงพูด กระบี่ของลู่เฉินโจวก็แทงตรงออกไปแล้ว
ฉินปู้กุยด้านบนโมโหจนด่าทอ “เจ้าเด็กเหลือขอ! บอกว่าอย่าไปแตะต้องอย่างไรเล่า!”