กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เอาผิดนั่วเป่าหรือ”
พอเสิ่นหลานจือได้ยิน ก็อุ้มนั่วเป่าซ่อนไว้ข้างหลังทันที แววตาเย็นเยียบน่ากลัวยิ่งนัก
“ข้าดูสิว่าผู้ใดจะกล้า!”
ตรงประตูโรงเตี๊ยม คนสวมชุดเจ้าหน้าที่สิบกว่าคนพากันมาปิดล้อมไว้ หัวหน้าเป็นหัวหน้ามือปราบหน้าแหลมคนหนึ่ง มือตบดาบข้างเอวจนดังพับ ๆ
“โจรชั่วใจกล้าบังอาจ! บังอาจลงมือก่อเหตุในโรงเตี๊ยมริมทางหลวง!”
เจียงชิงซานน้าวคันธนู ปลายศรเล็งตรงหว่างคิ้วของมัน
หัวหน้ามือปราบชะงักฝีเท้า สีหน้าดูไม่ได้ “เจ้ากล้าทำร้ายเจ้าหน้าที่ทางการรึ”
เจิ้นกั๋วกงเดินออกมาจากข้างใน มิได้แสดงเหรียญตรา เพียงมองมันอย่างเย็นชา
“เจ้าใช้ตาข้างใดเห็นพวกเราลงมือก่อเหตุ”
หัวหน้ามือปราบชี้ไปยังเถ้าแก่และเด็กรับใช้ที่ถูกมัดเป็นบ๊ะจ่างอยู่บนพื้น