ตอนที่ 97 อีกาทมิฬนำทาง ใต้ถุนโรงเตี๊ยมซ่อนเด็ก

“หยุดรถ!”

นั่วเป่าร้องตะโกนขึ้นคราหนึ่ง องครักษ์ผู้ขับรถม้าเกือบจะดึงสายบังเหียนจนขาดสะบั้น

รถม้ายังมิทันหยุดนิ่ง อีกาทมิฬก็กระพือปีกบินไปเบื้องหน้า บินไปได้ 2 จั้ง ก็หันศีรษะกลับมาร้องคราหนึ่ง ร้อนรนคล้ายกำลังด่าทอผู้คน

เจียงชิงซานพลิกกายลงจากหลังม้า “เบื้องหน้าคือสถานีเยี่ยโพ เป็นโรงเตี๊ยมบนเส้นทางทางการ”

ลู่เฉินโจวหรี่ตามองไป “หน้าประตูโรงเตี๊ยมแขวนโคมแดง กลางวันแสก ๆ กลับแขวนโคมแดง ไม่ชอบมาพากล”

เจิ้นกั๋วกงสีหน้าเคร่งขรึมลง “ทุกคนอย่าเพิ่งเผยสถานะ สืบดูเงียบ ๆ ก่อน”

เสิ่นหลานจืออุ้มนั่วเป่าลงจากรถ กดเสียงให้ต่ำลง “นั่วเป่า อีกาทมิฬบอกหรือไม่ว่าเด็กอยู่ที่ใด”

นั่วเป่าเงยหน้าขึ้นฟัง

อีกาทมิฬเกาะอยู่บนต้นไม้คดงอต้นหนึ่ง ร้องเสียงแหบแห้ง

ใบหน้าเล็ก ๆ ของนั่วเป่าตึงเครียด “มันบอกว่า อยู่ใต้ดิน ร้อง ร้อง ร้องไห้จนไม่มีเรี่ยวแรงแล้ว”