กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“นั่วเป่าจะเข้าเมืองหลวงหรือ”
พอข่าวแพร่สะพัดออกไป หมู่บ้านชิงสือก็แตกตื่นกันยกใหญ่
ท่านป้าโจวพุ่งมาที่บ้านตระกูลเจียงเป็นคนแรก ในมือยังถือแป้งก้อนที่เพิ่งนวดเสร็จ
“หลานจือ ไฉนถึงรีบร้อนปานนี้ นั่วเป่ายังพักฟื้นร่างกายไม่ทันดีเลยนะ!”
ท่านลุงหลี่แบกจอบตามมาข้างหลัง “เมืองหลวงไกลถึงเพียงนั้น ได้ยินว่ามีกฎระเบียบมาก คนชั่วก็เยอะ นั่วเป่าไปแล้ว จะถูกรังแกหรือไม่”
อ๋องห่านยืนอยู่หน้าประตูรั้ว ร้องก๊าบ ๆ ไม่หยุด
นั่วเป่านั่งกินไข่ตุ๋นอยู่บนเตียงเตา ฟังจบก็แปลความอย่างจริงจัง “ท่านห่านบอกว่า มันตามไปกัดคนชั่วได้เจ้าค่ะ”
ฉินปู้กุยเทียบยาไปพลางแค่นหัวเราะไปพลาง “หากคนเฝ้าประตูเมืองหลวงเห็นพวกเจ้าต้อนฝูงห่านเข้าเมือง คงจับพวกเจ้าเป็นกบฏก่อนเป็นอันดับแรก”
เจียงสือโถวรีบเอ่ยทันที “เช่นนั้นข้าจะแอบแบกไปสักตัว”
อ๋องห่านเชิดหัวยืดอกขึ้นมาทันควัน