ตอนที่ 93 แม่นมถูกห่านไล่กวดพ้นหมู่บ้าน

ทั้งชีวิตนี้แม่นมซูไม่เคยอับอายขายหน้าถึงเพียงนี้มาก่อน

ยามนางอบรมสั่งสอนหญิงรับใช้ในจวนสกุลซู มีผู้ใดบ้างพบหน้านางแล้วมิต้องก้มหน้ายอมจำนน แม้แต่เสิ่นเป่าจูเมื่อพบนาง ก็ยังต้องเอ่ยเรียกแม่นมด้วยความนอบน้อม

ทว่ายามนี้ นางกลับถูกฝูงห่านไล่กวดจนต้องวิ่งหนีเตลิดไปทั่วทั้งหมู่บ้าน

“ไสหัวไป! ไสหัวไปนะ!”

นางกรีดร้องพลางรั้งชายกระโปรงขึ้น เท้าก้าวพลาดเหยียบลงในแอ่งโคลน ล้มคว่ำหน้าคะมำกระแทกพื้นเสียงดังแปะ

อ๋องห่านพุ่งพรวดเข้าไป อ้าปากงับชายกระโปรงของนางเข้าเต็มคำ

แควก!

กระโปรงครึ่งท่อนของแม่นมซูขาดหายไปในพริบตา

ชาวบ้านพยายามกลั้นหัวเราะกันในคราแรก ทว่ากลั้นได้ไม่ถึงสามลมหายใจ ก็ระเบิดเสียงหัวเราะลั่นออกมาพร้อมกัน

“ไอ้หยา แม่นมจากเมืองหลวงผู้นี้วิ่งเร็วมิเบาเชียว!”