ตอนที่ 92 เมืองหลวงก็มีคนจับจ้องนั่วเป่า

“ฮูหยิน ของมาถึงแล้วเจ้าค่ะ”

ลานเรือนหลังจวนสกุลซูในเมืองหลวง กลิ่นไม้จันทน์หอมถูกจุดอบอวลเข้มข้นยิ่งนัก

หญิงชราสวมชุดสีน้ำเงินนางหนึ่งคุกเข่าอยู่บนพื้น สองมือประคองกล่องไม้สีดำใบหนึ่งไว้

ทันทีที่เปิดกล่องออก ภายในนั้นมีท่อนรากมันเทศขาวอวบอ้วนท่อนหนึ่งนอนสงบนิ่ง รอยหักยังคงหลงเหลือไอชื้นอยู่เล็กน้อย

นางซูนั่งอยู่บนตั่งนุ่ม มือหมุนลูกประคำ ทว่าดวงตากลับทอประกายวาบขึ้นมาในทันใด

“นี่คือรากแม่พันธุ์ต้นนั้นจากหมู่บ้านชิงสือหรือ”

หญิงชรารีบเอ่ย “เจ้าค่ะ ระหว่างทางหักโค่นไปบ้าง ทว่ารากวิญญาณที่สำคัญที่สุดส่งมาถึงแล้ว ทางหมู่บ้านชิงสือนั้นต่อให้ตามต้นกล้าพันธุ์คืนไปได้ ก็สูญสิ้นปราณรากฐานไปแล้วเจ้าค่ะ”

นางซูยื่นมือหมายจะแตะต้อง ทว่าปลายนิ้วเพิ่งจะเฉียดเข้าใกล้ รากมันเทศพลันสั่นสะท้านขึ้นมาคราหนึ่ง

เพียะ!

รากฝอยท่อนเล็กท่อนหนึ่งฟาดลงบนหลังมือของนาง