เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ตามไป!”
เจิ้นกั๋วกงออกคำสั่ง ทหารม้าเกราะดำต่างพลิกกายขึ้นหลังม้าพร้อมเพรียงกัน
ทว่าม้ายังมิทันได้พุ่งทะยานออกไป นั่วเป่าก็พลันแผดเสียงตะโกนลั่น “รอก่อน! อย่าเหยียบกระต่ายน้อยนะ!”
ทุกคนต่างชะงักงัน
เจียงสือโถวแบกถังอุจจาระพุ่งออกไปได้ครึ่งทางแล้ว พอได้ยินคำนี้เข้าก็หยุดกึกอย่างกะทันหัน น้ำอุจจาระในถังกระฉอกออกมา กระเด็นเปื้อนรองเท้าเขาข้างหนึ่ง
เขาก้มมองแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยอย่างน่าสงสาร “นั่วเป่า รองเท้าของอาเล็กก็กลายเป็นรองเท้าขี้ไปแล้ว”
นั่วเป่าร้อนใจจนใบหน้าเล็ก ๆ แดงก่ำ “อาเล็กอย่าเพิ่งสนใจรองเท้าสิ! กระต่ายน้อยบอกว่า พวกมันล้อมคนเลวเอาไว้แล้ว!”
ลู่เฉินโจวอุ้มนั่วเป่า แววตาพลันเคร่งขรึมลง “อยู่ที่ใด”
มือน้อย ๆ ของนั่วเป่าชี้ไป “แอ่งเขาทางทิศตะวันออก! มีกระต่ายน้อยเยอะมาก ทั้งสีขาว สีเทา สีดำ กำลังช่วยกันกัดกางเกงคนเลวอยู่!”
โจวว่านเหนียนแทบจะยืนไม่อยู่ “กระต่ายยังจับโจรได้ด้วยหรือ”