ตอนที่ 81 น้ำแกงปลาพิษยกขึ้นมา นั่วเป่าฟาดฝ่ามือเดียวคว่ำทิ้ง

“มีน้ำแกงพิษหรือ”

ใบหน้าของเสิ่นหลานจือพลันซีดเผือดลงทันใด นางกอดนั่วเป่าไว้แน่นแล้วถอยร่นไปด้านหลัง

นายอำเภอก็ตกใจจนผุดลุกขึ้นยืน “ขุนนางผู้ตรวจราชการจัดงานเลี้ยงหรือ ยามนี้จะมาจัดงานเลี้ยงอะไรกัน”

เสมียนชั้นผู้น้อยที่มาส่งข่าวคุกเข่าลงกับพื้น มิกล้าแม้แต่จะเงยหน้า “ผู้น้อยเพียงทำหน้าที่ส่งข่าวขอรับ ท่านผู้ตรวจราชการกล่าวว่า... กล่าวว่าตระกูลเจียงแห่งหมู่บ้านชิงสือมีคุณงามความดีในการพิทักษ์เสบียง จึงอยากจะพระราชทานรางวัลด้วยตนเอง”

ฉินปู้กุยแค่นหัวเราะเยาะ “พระราชทานรางวัลด้วยน้ำแกงปลาพิษรึ”

เสมียนชั้นผู้น้อยตกใจจนตัวสั่นเทิ้ม “ผู้น้อยไม่ทราบขอรับ! ผู้น้อยไม่ทราบจริง ๆ!”

มือเล็ก ๆ ของนั่วเป่ายกขึ้นอุดหู ใบหน้าดวงน้อยย่นยู่เข้าหากัน

“ปลาตัวน้อยร้องไห้เสียงดังมากเลย”

ลู่เฉินโจวย่อตัวลงตรงหน้านางทันที “มันกล่าวอะไรกัน”

นั่วเป่าเลียนเสียงด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ “อย่าดื่ม อย่าดื่ม มีผงดำ ๆ ดื่มแล้วพุงจะเน่าเปื่อย”