ตอนที่ 70 ปานของท่านแม่ซ่อนไม่มิด อ๋องงูห้อยตัวบนขื่อบ้านคน

“พาตัวนั่วเป่าไปรึ”

สายตาของเสิ่นหลานจือพลันเปลี่ยนไปในทันใด

เมื่อครู่นางยังหน้าซีดตัวสั่น ทว่ายามนี้กลับราวกับถูกคนจุดไฟโทสะ ยื่นมือผลักนั่วเป่าเข้าไปในอ้อมอกเจียงชิงซาน พลันหันหลังคว้าท่อนไม้หนาริมทางขึ้นมา

แม่นมซูชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแสยะยิ้มเย็น “คุณหนูใหญ่ ท่านสูงส่งดั่งกิ่งทองใบหยก เหตุใดต้องทำงานหยาบเช่นนี้ด้วยเล่า”

เสิ่นหลานจือกัดฟันกรอด “ข้าทำงานหยาบมา 15 ปี ไม่สะเทือนกับการทุบตีเจ้าคราวนี้หรอก!”

สิ้นเสียงลง นางก็หวดท่อนไม้ฟาดออกไป

เพียะ!

แม่นมซูเจ็บจนกรีดร้องลั่น “เจ้ากล้าตีข้าหรือ ข้าคือแม่นมติดตามของฮูหยินนะ!”

เสิ่นหลานจือหวดฟาดลงไปอีกครา “เจ้าคิดจะแย่งลูกสาวข้า!”

เพียะ!