กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“แบกคนเข้าไป! เร็ว!”
ฉินปู้กุยส่งเสียงคำราม เจียงชิงซานก็อุ้มลู่เฉินโจวเข้าไปในห้องโถงหลังของที่ว่าการอำเภอทันที
ทั่วทั้งร่างของลู่เฉินโจวเย็นเฉียบดั่งน้ำแข็ง ริมฝีปากเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน ทว่าในมือยังคงกำแผ่นภาพตราประทับที่ยังวาดไม่เสร็จแผ่นนั้นไว้แน่น
นั่วเป่าร้อนใจจนน้ำตาหยดแหมะ ๆ “พี่ชายโจวโจว ท่านอย่ากลายเป็นก้อนน้ำแข็งนะ”
ลู่เฉินโจวฝืนลืมตา น้ำเสียงแหบพร่า “จดหมาย... ส่งก่อน...”
ฉินปู้กุยโมโหจนด่ากราด “ส่งกะโหลกเจ้าน่ะสิ! เจ้าขืนยังฝืนทนอีก ชีวิตน้อย ๆ คงได้ส่งไปปรโลกแล้ว!”
เจียงเยี่ยนอันรีบรับกระดาษมา “ข้าจะวาดเติมตามรอยเดิมเอง”
ลู่เฉินโจวคว้าข้อมือของเขาไว้ “ครึ่งกรงเล็บมังกร... นิ้วที่สามหัก... อย่าได้วาดผิดเชียว”
เจียงเยี่ยนอันพยักหน้าอย่างจริงจัง “ข้าจำได้แล้ว”
ลู่เฉินโจวจึงยอมปล่อยมือ