เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ผายลมมารดาเจ้าสิ!”
จ้าวตาหนิวระเบิดอารมณ์เป็นคนแรก ถกแขนเสื้อพลางพุ่งออกไปด้านนอก “นั่วเป่าเพิ่งจะกี่ขวบกัน นางไปล่อลวงผู้ใด ล่อลวงให้ข้าขุดคูน้ำหรือไร”
หลิวซานไล่หดหัวอยู่ด้านหลัง เอ่ยเสียงเบา “เช่นนั้นก็เก่งกาจยิ่งนัก ข้ายังถูกล่อลวงจนขยันขันแข็งขึ้นมาเลย”
จ้าวตาหนิวหันขวับไปถลึงตาใส่เขา “เจ้าหุบปากไปเลย!”
ด้านนอกประตูที่ว่าการอำเภอ ทหารประจำจวนสิบกว่านายยืนขวางประตูไว้ ผู้เป็นหัวหน้าคือเจ้าหน้าที่ร่างผอมสูง สวมชุดขุนนางเมืองศูนย์กลาง หางตาชี้ชัน มองผู้อื่นราวกับมองเศษโคลนบนพื้น
ในมือเขาคลี่หนังสือทางการ น้ำเสียงแหลมสูงจนแสบแก้วหู
“นายอำเภอเหอ ท่านเจ้าเมืองมีคำสั่ง เจียงนั่วนั่วใช้วาจาปีศาจมอมเมาผู้คน อาศัยเรื่องเล่าสัตว์ประหลาดปั่นป่วนราคาธัญพืช บุกรุกคลังตะวันตกโดยพลการ ต้องคุมตัวกลับเมืองศูนย์กลางเพื่อไต่สวน!”
นายอำเภอเหอก้าวออกมา สีหน้าเขียวคล้ำ “ขุนนางผู้นี้ยังมิได้รายงานนามของเจียงนั่วนั่วขึ้นไป ท่านเจ้าเมืองทรงทราบเรื่องของนางได้อย่างไร”
เจ้าหน้าที่ร่างผอมสูงแค่นยิ้มเย็น “ท่านเจ้าเมืองหยั่งรู้ฟ้าดิน มีแผนการลึกล้ำ ปานนั้นใช่เรื่องที่เจ้าจะซักถามได้รึ”