กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กระดิ่งทองแดงดังขึ้นเอง
ชาวบ้านตกใจจนพากันถอยกรูดไปด้านหลังพร้อมเพรียง
“เกิดเรื่องอันใดขึ้น ไม่มีผู้ใดแตะต้องมันเลยนะ!”
“นักพรตเต๋าผู้นี้ใช้วิชาอาถรรพ์ได้จริงหรือ”
“ถุย! อย่าได้พูดจาเหลวไหล นั่วเป่ายังอยู่ตรงนี้นะ!”
นั่วเป่ากอดตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็กไว้ ใบหน้าดรุณีน้อยตึงเครียดอย่างยิ่ง “ตะกร้าไม่ต้องกลัว นั่วเป่ากอดเจ้าอยู่นะ”
เสิ่นหลานจือได้ยินเช่นนั้น ขอบตาก็แดงก่ำด้วยความปวดใจ
บุตรสาวของนางเพิ่งจะอายุสามขวบครึ่ง เดิมทีควรจะคิดถึงเพียงขนมน้ำตาลและไข่ตุ๋น ทว่ากลับถูกคนใจคออัปรีย์กลุ่มนี้บีบคั้นจนต้องคอยปกป้องตะกร้า
“ชิงซาน” เสิ่นหลานจือกัดฟัน “ทุบแท่นพิธีนั่นทิ้งเสีย”
เจียงชิงซานยกธนูขึ้น “ไม่ต้องให้เจ้าบอกหรอก”