กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ถุงภูผาน้อยตื่นแล้ว”
น้ำเสียงอ่อนนุ่มนั้นดังขึ้นอีกครา
นั่วเป่าจ้องมองถุงภูผาน้อยในมือ ปากเล็ก ๆ อ้าออกเป็นวงกลม
“เจ้า เจ้าพูดได้ด้วยหรือ”
เสิ่นหลานจือสีหน้าตึงเครียดขึ้นมาทันใด “นั่วเป่า ผู้ใดพูดได้รึ”
นั่วเป่ายกถุงภูผาน้อยขึ้นมา “ถุงถุง!”
จ้าวตาหนิวตกตะลึง “ตะกร้าไม้ไผ่กลายเป็นภูตแล้วหรือ”
เจียงสือโถวฟาดฝ่ามือใส่ท้ายทอยเขาหนึ่งที “นั่นเรียกว่าถุงภูผาน้อย ไม่ได้เรียกว่าตะกร้าไม้ไผ่”
จ้าวตาหนิวกุมศีรษะ “เจ้าตีข้าทำไมเล่า ข้าก็แค่ประหลาดใจมิใช่รึ!”
ฉินปู้กุยจ้องมองถุงภูผาน้อย แววตายังเป็นประกายยิ่งกว่ายามเห็นโสมร้อยปีเสียอีก