กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ซ่อนอสูรหรือ ซ่อนกะบาลเจ้าน่ะสิ!”
จ้าวตาหนิวเป็นคนแรกที่ระเบิดโทสะ แบกจอบขวางไว้ตรงปากทางเข้า
“หากนั่วเป่าเป็นอสูร เช่นนั้นข้าก็เป็นท่านอ๋องเตาแล้ว! พวกเจ้าจะโขกศีรษะให้ข้าสักทีหรือไม่เล่า”
เจียงสือโถวดึงตัวเขาไว้ “อย่าเที่ยวนับญาติตามอำเภอใจเลย ท่านอ๋องเตายังรังเกียจว่าเจ้าอัปลักษณ์”
จ้าวตาหนิว “เจ้าร่วมมือกันต่อต้านคนนอกก่อนได้หรือไม่!”
คนกลุ่มใหม่ที่มาถึงหน้าประตูตระกูลเจียง สีหน้าล้วนดูไม่สู้ดี
ผู้นำมาคือหวงโหย่วไฉ ผู้อาวุโสประจำเผ่าของหมู่บ้านหวงหนีที่อยู่ติดกัน ด้านหลังยังมีคหบดีชนบทสวมเสื้อผ้าแพรสแต้มตามมาอีกสองคน แต่ละคนล้วนใช้รูจมูกมองคน
หวงโหย่วไฉยันไม้เท้า อ้าปากก็ข่มขู่คนทันที “ผู้ใหญ่บ้านโจว หมู่บ้านชิงสือของพวกเจ้าเกิดเด็กอสูรขึ้นมา เหตุใดจึงไม่แจ้งทางการ หากพลอยทำให้หลายหมู่บ้านโดยรอบต้องประสบภัยพิบัติ เจ้าจะรับไหวหรือ”
โจวว่านเหนียนหน้าดำทะมึน “หวงโหย่วไฉ เจ้าอย่ามาผายลมในหมู่บ้านของข้า ผู้ใดบอกเจ้าว่านั่วเป่าเป็นเด็กอสูร”
หวงโหย่วไฉชี้ไปที่เสวียนชิงจื่อซึ่งอยู่บนพื้น “นักพรตเสวียนชิงเป็นยอดคนผู้ตรัสรู้มรรค ท่านบอกว่ามีอสูร ก็ย่อมต้องมีอสูรแน่แท้”