กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เสิ่นกั๋วกงหรือ”
หากเสิ่นจงอยู่ที่นี่ เกรงว่าคงพุ่งเข้าไปยังส่วนลึกของถ้ำในทันทีเป็นแน่
ทว่าเจียงสือโถวกลับก้าวขวางนั่วเป่าไว้ก่อน “ไม่ได้! ด้านนอกมีคนมาแล้ว พวกเราต้องเอายาส่งกลับไปช่วยพี่สามก่อน!”
นั่วเป่ากอดตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็กแน่น ใบหน้าเล็ก ๆ ร้อนรนจนแดงก่ำ “แต่ข้างในมีคนร้องเรียกท่านตานี่นา”
สีหน้าของลู่เฉินโจวย่ำแย่กว่าผู้ใด “ไม่แน่ว่าจะเป็นเสิ่นกั๋วกง อาจเป็นเหยื่อล่อ”
จ้าวตาหนิวแทบจะร่ำไห้ “เหตุใดถึงเป็นเหยื่อล่ออีกแล้วเล่า พวกคนชั่วเหตุใดถึงชอบล่อคนนัก”
เสมียนบัญชีเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน “ทะ ที่ขังอยู่ข้างในมิใช่ท่านกั๋วกง แต่เป็นทหารผ่านศึกคนหนึ่ง หัวหน้าบอกว่าเขารู้ทางลับตระกูลเสิ่น จึงยังไม่ฆ่ามาโดยตลอด”
ลู่เฉินโจวถามทันที “คนอยู่ที่ใด”
เสมียนบัญชีชี้ไปทางถ้ำลับ “ห้องศิลาด้านในขอรับ แต่ลูกกุญแจอยู่ที่ตัวหัวหน้า”
เจียงสือโถวกระชากพวงกุญแจจากเอวของหัวหน้าที่หมดสติมาทันที “บอกแต่แรกก็สิ้นเรื่อง!”