กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“จับนังหนูน้อยรึ”
เจียงสือโถวบันดาลโทสะขึ้นมาทันควัน แบกนั่วเป่าถอยหลังไปหนึ่งก้าว เอาท่อนไม้กระแทกลงพื้น
“แน่จริงก็มาจับข้าก่อนสิ!”
จ้าวตาหนิวก็ยกจอบขึ้นเช่นกัน น้ำเสียงสั่นเทาเหมือนตะแกรงร่อนข้าว “ยะ...ยังมีข้าท่านอาหมั่นโถวด้วย!”
ลู่เฉินโจวเหลือบมองเขา “อย่าตะโกน จะเปิดเผยตำแหน่ง”
จ้าวตาหนิวหุบปากทันที
นั่วเป่าเกาะอยู่บนไหล่ของเจียงสือโถว เอ่ยเสียงเบา “ท่านอาหมั่นโถว เสียงท่านสั่นหมดแล้วนะเจ้าคะ”
จ้าวตาหนิวหน้าแดง “ข้าหนาวต่างหากเล่า”
เจียงสือโถว “กางเกงเจ้าแทบจะเปียกเพราะความกลัวอยู่แล้ว”
จ้าวตาหนิวโมโห “ไม่มีเสียหน่อย!”